“Adam sandık fos çıktı,Vıttırı vızzık adamlar…” Bazı şarkı sözleri vardır; insanın yaşadıklarını sessizce anlatır. Duyulduğu anda bir duraklama yaratır. Çünkü

Türkiye’de emekli olmak, uzun yıllar süren çalışmanın ardından gelen bir dinlenme döneminden çok, hayatla dengede kalma çabasını ifade eder hâle

Dünyada milyarlarca insan var. Sayı az değil, imkân az değil, akıl az değil. Eğer insanlar gerçekten isteseler, yaşadıkları düzeni başkalarının

Ne güzel bir zamandayız. Artık kimsenin okumaya, araştırmaya, uzmanlara ihtiyacı yok. Çünkü herkes her şeyi biliyor. Hem de büyük bir

Asgari ücret açıklandı; daha vatandaşın cebine tek bir kuruş girmeden, zamlar peş peşe geldi. Henüz maaşlar yatmadan raflardaki etiketler değişti,

Asgari ücret zammı açıklandığında rakamlar paylaşıldı, oranlar anlatıldı, uzun açıklamalar yapıldı. Ancak günlük hayatın içinde bu artışların karşılığı sınırlı kaldı.

Bazı zamanlar insan, yaşadığı dünyaya yabancılaşır. Kötülük bir meziyet, incitmek bir güç gösterisi, vicdansızlık ise akıllılık sanılır. “İnsanlar adeta kötülükte

“Kurumları ayakta tutan, makamların kimlerde olduğu değil; liyakatin, emeğin ve adalet duygusunun ne kadar yer bulabildiğidir.” Bir ülkede kurumların gücü,

Bir yanda geçim derdiyle ezilen, ay sonunu nasıl getireceğini hesaplayan insanlar var. Sabahın köründe yollara düşen, akşam eve yorgunlukla dönen,

Günümüzde ilişkiler her zamankinden daha çok sınavdan geçiyor. Sosyal medya, iletişimi kolaylaştırdığı kadar, sınırların fark edilmeden aşılmasına da zemin hazırlıyor.

Değil 2026, 2056 olsa ne fark eder? Zaman ilerliyor ama insan geriye düşüyor. Takvimler değişiyor, insanın içindeki pusula aynı hızla

Türkiye’de gençlerin yaşadığı işsizlik artık sadece bireysel bir mesele değil; ülkenin geleceğini doğrudan etkileyen büyük bir toplumsal sorun hâline geldi.

3 Aralık Dünya Engelliler Günü, yalnızca takvimde işaretli bir tarih değildir. Bu gün; nasıl bir toplum olduğumuzu, birbirimizi ne kadar

Sokaklarımızda gün geçmiyor ki bir hayvan saldırısı haberi duymayalım. Kimi zaman ani bir hareket, kimi zaman beklenmedik bir karşılaşma hem

Toplumun aynasına baktığımızda en rahatsız edici manzara giderek belirginleşiyor: Şiddet artık yalnızca korkulacak bir gerçeklik değil; bazı kesimlerin gözünde izlenen,

Türkiye son bir haftada bile gıda zehirlenmesi haberleriyle sarsıldı: dönerden etkilenen öğrenciler, mevlitte dağıtılan tavuktan hastanelik olan onlarca kişi, tavuk

Her yeni güne, bir öncekinin kopyası gibi başlayan haberlerle uyanıyoruz.“Bir kadın daha öldürüldü…”“Bir kadın ağır yaralı bulundu…”“Bir kadın kayboldu…” Her

Takvimler 24 Kasım’ı gösterdiğinde, içimizde aynı sıcaklık, aynı saygı dalga dalga yayılır. Bugün sadece bir kutlama değil; bugün, insanın hayatına

Bir çağ düşünün…Kötülüğün artık bir istisna değil, neredeyse bir norm gibi dolaştığı; iyiliğin ise gariplik, saflık, hatta stratejik bir hata

Her dönem konuşuruz… “Okullarda akran zorbalığı arttı”, “Çocuklar birbirine çok acımasız”, “Öğretmenler duruma müdahale etmeli.” Haklıyız da. Çünkü okullarda yaşanan

Bir zamanlar insanlar birbirlerinin acılarına, sevinçlerine, mutluluklarına ortak olurdu. Komşunun derdi, mahallenin ortak meselesiydi. Sokakta yürürken göz göze geldiğiniz biriyle

Bugün gençlere baktığımızda, gözlerinde tarifsiz bir yorgunluk, içlerinde sessiz bir fırtına görüyoruz. Konuşsalar anlatamayacakları, içlerine attıkları bir boşluk… Sanki hayallerini

Her yıl 10 Kasım sabahı, Türkiye’nin üzerine derin bir sessizlik iner. Saatler 09.05’i gösterdiğinde, millet olarak hem bir kaybı hem

Günümüz iletişim dünyasında ilginç bir eğilim giderek belirginleşiyor: İyi bir üslup ile doğal olma hâlinin birbirine karıştırılması. Sosyal medyanın hızlı