Gönülden Gönüle Akan Türküler

Dün akşam Nilüfer Belediyesi’nin organize ettiği Ramazan etkinliklerinde, soğuk ve yağmura rağmen içimizi ısıtan bir tabloya tanıklık ettik. Hava griydi belki ama alandaki atmosfer capcanlıydı. Yağmur ince ince çiseliyor, insanlar şemsiyelerin altından sahneye doğru yaklaşıyor, kimisi ıslanmayı göze alıp en öne geçiyordu. Belli ki herkes, o akşam bir şeyleri birlikte paylaşmanın niyetindeydi.

Gecenin mimarları; Bilal Mazlum, Bülent Genç ve Ali İhsan Dondurma oldu. Sahnedeki uyumları, birbirlerine attıkları bakışlarla kurdukları ritim ve izleyiciyle aralarındaki o görünmez bağ, alanı dolduran Bursalıların gönlüne dokundu. Soğuğa aldırmadan eller cebinden çıktı, diller türkülere eşlik etti. Kimi mırıldandı, kimi yüksek sesle söyledi; ama herkes aynı duyguda buluştu.

Türküler sadece bir müzik türü değildir; bazen memleket hasretidir, bazen çocukluk anısı, bazen de içimize oturan bir sızıdır. O an söylenen her türkü, dinleyenlerin hafızasında başka bir kapıyı araladı. Kimi uzak bir köyü hatırladı, kimi gençliğinde yarım kalan bir sevdasını, kimi de artık aramızda olmayan bir büyüğünü… İşte bu yüzden türkü söylenirken kalabalık olunmaz; herkes kendi kalabalığını kalbinin içinde taşır.

Bilal Mazlum’un sesi, dinleyen herkesi yakalayan o samimi tınısıyla alanın üzerine adeta bir sıcaklık serdi. Türküleri kendine has tarzıyla yorumlaması, alışıldık ezgilere yeni bir soluk kattı. Sahnede sadece müzik yapılmıyordu; bir duygu, bir hal, bir hatıra paylaşılıyordu. Ekip arkadaşlarının eşliğiyle ortaya çıkan uyum, bu paylaşımı daha da güçlü kıldı.

Finalde çekilen halaylar ise gecenin özeti gibiydi. Tanıyan tanımayan herkes el ele verdi, ritme ayak uydurdu. O an, meydanda sadece bir kalabalık yoktu; ortak bir sevinç, ortak bir ritim vardı. Ramazan akşamlarının sadece iftar sofralarında değil; böyle anlarda, yan yana gelinen meydanlarda da anlam kazandığını bir kez daha gördük.

Bazen şehirler, bir akşamlığına bile olsa, kendine iyi gelen anlara ihtiyaç duyar.
Dün akşam Bursa’ya iyi gelen şey, türküydü; birlikte söylemekti, birlikte gülmekti, birlikte halaya durmaktı. Soğuk havaya inat, insanların içi ısındı; belki de uzun zamandır hissetmedikleri bir yakınlığı hatırladılar.

Bu güzel akşamın sonunda, böylesine muhteşem bir ekibi Bursalı vatandaşlarla buluşturan, emeği geçen herkese gönülden teşekkür etmek gerekiyor.
Çünkü bazen bir türkü, bir şehre iyi gelir.